BENBERRY View my profile

ขอบคุณโชคชะตา

posted on 01 Apr 2011 18:29 by benberry in hanashi
สามอาทิตย์แล้วซินะ ตั้งแต่เกิดสึนามิที่ญี่ปุ่น แม้ว่าโตเกียวจะอยู่ไกลจากจุดศูนย์กลางพอสมควร
แต่ก็ได้รับผลกระทบมาเต็ม ๆ เช่นกัน รถไฟไม่สามารถให้บริการได้ แค่นี้ก็ถือว่าเป็นหายนะที่ยิ่งใหญ่แล้ว
ไหนจะถูกตัดไปบางพื้นที่ น้ำมันขาดแคลน แก๊สใช้ไม่ได้ น้ำดื่มเอย จิปาถะ


แต่ต้องยอมรับว่าญี่ปุ่นก็คือญี่ปุ่น ทุกคนให้ความร่วมมือกันดีมาก ๆ ในการช่วยกันพื้นฟูประเทศ
บอกตรง ๆ ว่าประทับใจ ประทับใจจริง ๆ


รวมไปถึงเพื่อน ๆ ที่อยู่ที่นี่ ทุกคนมีน้ำใจกับเรา ซึ่งเป็นคนต่างชาติมาก ๆ ส่งเมลมาถามไถ่อยู่ตลอดว่า กลัวไหม?
ปลอดภัยหรือเปล่า เตรียมนั่นนี่แล้วหรือยัง ต่าง ๆ นานา เยอะแยะ ยิ่งช่วงสองสามวันแรก
เพื่อนสนิทเราถึงกับขนข้าวของที่จำเป็นต้องใช้ในสภาวะคับขันมาให้เรา ไม่ว่าจะเป็นไฟฉาย หน้ากากอนามัย ขนม ของกินเยอะแยะ รวมถึงมาอยู่เป็นเพื่อนด้วย ทั้ง ๆ ที่ครอบครัวเขาก็มี แต่เขาเลือกที่จะมาอยู่เป็นเพื่อนเรา
ต้องนี้บอกตรง ๆ ว่า ซาบซึ้งมาก คิดทีไรน้ำตาพาลจะไหล


หลายครั้งที่เราทะเลาะกัน เหม็นขี้หน้ากัน ไม่คุยกันอยู่หลายวัน แต่พอเข้าเหตุการณ์คับขัน ทำให้เราได้รู้เลยว่า เพื่่อนตายมันเป็นยังไง ถึงตอนนี้เรายอมรับเลยว่า รักเพื่อนคนนี้มาก ๆ วันเกิดเขา คือวันที่สิบสี่ มี.ค เราสองคนนั่งฉลองวันเกิดกันสองคนเงียบ ๆ มีเพียงเค้กหนึ่งก้อน กับยำวุ้นเส้นหนึ่งถาด สาเกคนละกระป๋อง ท่ามกลางแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นเป็นระยะ ครั้งแล้วครั้งเล่า แต่บอกตรง ๆ ว่ามันเป็นอะไรที่ประทับใจ เค้กมันอร่อยกว่าปกติ ยำวุ้นเส้นก็รสชาดดีกว่าปกติ นั่งคุยกันเรื่องนั่นนี่ เหมือนกับว่าไม่เคยได้คุยกัน ทั้ง ๆ ที่คุยกันทุกวัน และมันจะเป็นวันเกิดที่เราคิดว่า เราจะจดจำมันไปจนวันตายเลยทีเดียว


เราต่างรู้ว่าสถานการณ์ในตอนนั้นมันไม่ได้ดีเลย ทุกคนต่างใช้ชีวิตด้วยความหวาดกลัว ว่ามันจะเกิดอะไรรุนแรงกว่านี้หรือเปล่า อาฟเตอร์ช็อคที่เกิดมาตลอดสามสี่วันไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย จำได้ว่า ชั่วโมงหนึ่งก็หลายครั้ง ยิ่งดึกยิ่งไหวถี่ขึ้น  ยอมรับเลยว่า ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยกลัวตายเท่านี้มาก่อน แต่อย่างน้อยเราก็คิดว่า ถ้าจะตายตอนนี้เพราะตึกพัง ก็คงไม่ได้ตายคนเดียวละวะ

พอมาถึงตอนนี้ ยี่สิบใวันให้หลัง ทุกอย่างเริ่มกลับเข้าที่เข้าทาง มีแต่เพียง จังหวัดทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่ได้รับผลกระทบเต็ม ๆ เท่านั้นที่ยังต้องรอความช่วยเหลือ เราอยู่ทางนี้ก็ได้แต่ส่งกำลังใจ และช่วยกันประหยัดน้ำ ประหยัดไฟ ใช้เท่าที่จำเป็น เพราะเราได้อาบน้ำ สระผม ล้างหน้าเกือบทุกวัน แต่จังหวัดที่ได้รับผลกระทบโดยตรงนั้น เขาแทบจะไม่ได้อาบน้ำ สระผม หรือทำอะไรอย่างที่เราได้ทำในทุก ๆ  วัน


เราอยากจะบอกว่า อยากให้คนที่ยังมีชีวิตอยู่ใช้ชีวิตให้มีความสุข  เพราะเราไม่รู้ว่าความตายมันจะมาพรากเราไปจากคนที่เรารักและรักเราตอนไหน ดังนั้นเมื่อตอนที่ยังได้อยู่ด้วยกัน ทำทุก ๆ วันให้มันดี ให้มันเป็นวันที่มีความสุข เราว่าดีที่สุดแล้วนะ สำหรับมนุษย์เรา
 
ขอบคุณไปยังหลาย ๆ คนที่เป็นกำลังให้เรามาตลอดหลาย ๆ วัน พ่อกับแม่ น้องสาว น้อง ๆ เหล่าเรา ที่เคยอดหลับอดนอน คุยเป็นเพื่อน ประทับใจจริง ๆ ชั้นรักพวกเธอที่สุด อิอิ เอาเป็นมา ก่อนจะยาวยืดเยื้อไปกว่านี้
 
ใช้ชีวิตในวันนี้ให้เหมือนกับว่ามันเป็นวันสุดท้ายของชีวิตละกัน แล้วเราจะได้ไม่ต้องเสียใจ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
 
บ๊าย บาย เจอกันใหม่ ครั้งหน้าเมื่อฟ้าเป็นใจ

edit @ 1 Apr 2011 20:14:30 by BENBERRY

Comment

Comment:

Tweet

ทุกๆคนเป็นห่วงพี่เบนมากเลยน่ะ
แต่พี่เบนปลอดภัยก็โล่งอก แต่ยังไงก็ดูแลตัวเองดีๆน่ะคะ ^^

ฝ้ายชื่นชมคนญี่ปุ่นอยู่อย่างหนึ่งอ่ะ
เค้าเป็นระเบียบกันมากเลยค่ะ
เห็นในข่าวแล้วแบบน้ำตาซึมอ่ะ
พมคิดถึงบ้านเราบ้าง ถ้าเกิดเรื่องแบบนี้ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเราจะทำได้แบบเค้าได้มั้ย
เพราะแค่ทุกวันนี้ก็แย่งกันไป แย่งกันมาแล้วอ่ะค่ะ(คนส่วนน้อย)
แต่ก็มีคนส่วนใหญ่น่ะที่ดีอยู่อ่ะ ^^

เอาเป็นว่า คิดถึงพี่เบนที่สุดเลย

#1 By Faii_cloud (118.172.107.147) on 2011-04-11 20:34